Економічна та енергетична оцінка елементів технології вирощування еспарцету на зелений корм

Г. Демидась, Е. Лихошерст, І. Свистунова
Анотація

Одним з основних напрямів інтенсифікації галузі кормовиробництва є вирощування кормових культур та заготівля кормів із них на основі застосування економічно доцільних та енергозберігаючих технологій. Метою досліджень було визначити вплив мінеральних добрив та інокуляції насіння на економічну та енергетичну ефективність технології вирощування еспарцету на зелений корм. Експериментальні дослідження проводили впродовж 2016-2018 рр. на дослідному полі кафедри кормовиробництва, меліорації й метеорології, що розташоване у ВП НУБіП України «Агрономічна дослідна станція» на чорноземі типовому малогумусному. За результатами проведених досліджень встановлено, що вирощування еспарцету на зелений корм найбільш рентабельне (176 %) є вирощування сорту Аметист донецький за відсутності удобрення, проте, внесення мінеральних добрив у нормі N45Р60К90 за поєднання з проведенням інокуляції насіння Ризоторфіном істотно підвищує як урожайність культури, так і отриманий чистий прибуток. Кращою за енергетичною ефективністю та коефіцієнтом енергетичної ефективності виявилася технологічна модель вирощування зазначеного сорту еспарцету, яка не передбачала внесення мінеральних добрив, або ж внесення лише Р60К90

Ключові слова

еспарцет, мінеральні добрива, інокуляція, зелений корм, економічна та енергетична оцінка

ЦИТУВАТИ
Demydas, G., Lyhosherst, Е., & Svystunova, I. (2021). Economic and energy evaluation of sainfoin growing technology elements for green feed. Scientific Reports of the National University of Life and Environmental Sciences of Ukraine, 17(6),86-94. https://doi.org/10.31548/dopovidi2021.06.007
Використані джерела
  1. Holoborodko, S.P., & Sakhno, H.V. (2013). Sainfoin: A scientific review. Kherson: Atlant.
  2. Demydas, H.I., Svystunova, I.V., & Lykhosherst, E.S. (2018). Intensity of growth of vegetative mass of sainfoin depending on mineral species composition and mineral nutrition. Scientific Bulletin of NUBiP of Ukraine, 294, 16-24. https://doi.org/10.31548/agr2018.294.016.
  3. Kvitko, H.P., Polishchuk, I.S., Mazur, V.A., Protopish, I.H., Korniichuk, O.V., Hetman, N.Ya., & Demydas, H.I. (2013). Perennial grasses as a factor of stable development of agriculture in Ukraine. Agriculture, 85, 63-71.
  4. Chapliak, S., & Podlesnyi, M. (2014). Sainfoin: Low-cost and drought-resistant. Grain, 117-123.
  5. Gavrila, C.S., Silistru, D., Nazare, A.I., Stavarache, M., Vintu, V., & Samuil, C. (2020). The influence of fertilization and distance between rows on some sainfoin (Onobrychis viciifolia Scop.) morphoproductive indicators. Research Journal of Agricultural Science, 50(2), 111-116.
  6. Huyen, N., Desrues, O., Alferink, S., Zandstra, T., Verstegen, M., Hendriks, M., & Pellikaan, W. (2016). Inclusion of sainfoin (Onobrychis viciifolia) silage in dairy cow rations affects nutrient digestibility, nitrogen utilization, energy balance, and methane emissions. Journal of Dairy Science, 99(5), 3566-3577.
  7. Huyen, N., Verstegen, M., Hendriks, W., & Pellikaan, W. (2020). Sainfoin (Onobrychis viciifolia) silage in dairy cow rations reduces ruminal biohydrogenation and increases transfer efficiencies of unsaturated fatty acids from feed to milk. Animal Nutrition, 6, 333-341. https://doi.org/10.1016/j.aninu.2020.05.001.
  8. Kovalenko, V., & Perederiy, N. (2018). Economic basis for the creation of fodder base of the enterprise. In International Scientific Days 2018. Towards Productive, Sustainable and Resilient Global Agriculture and Food Systems. Conference Proceedings (pp. 840-850). https://doi.org/10.15414/isd2018.s3.10.
  9. Simonnet, X. (2012). Cultivation of fodder plant sainfoin. Forum Kleinwiederkäuer. Petits Ruminants, 5, 6-8.
  10. Tkachuk, O., & Vergelis, V. (2021). Nutrients yield of leguminal perennial grasses green mass depending on the vegetation features. Norwegian Journal of Development of the International Science, 61, 3-9.